มันเป็นความรักที่ไม่รู้เหมือนกันว่ารักไปเพื่ออะไร
เคยไหม..ที่รู้สึกว่ารักใครสักคน รักมันก็รัก
แต่..มันเหมือนมีอะไรบางอย่างบอกเรา..ว่า..
เราสองคนไม่มีทางร่วมหัวจมท้ายไปด้วยกันได้
จะด้วยชนชั้น ฐานะ สังคม หรืออะไรก็แล้วแต่
จุดบอด.. ข้อผิดพลาดเพียงเล็กน้อย
สามารถทำให้เราพร้อมจะไปทันที..
..........................................................
มันเป็นความรักอึมครึม...ยากที่จะอธิบาย
ต่างคนต่างรู้ว่าไม่มีทางเป็นไปได้...
แต่..ก็พยายามยื้อ ยื้อเวลาที่จะอยู่ด้วยกัน
มันเป็นความรู้สึกเสียดาย..เสียดายวันเวลา
เสียดายความผูกพัน...เสียดายความรัก
เสียดายทุกๆอย่างถ้าจะต้องจากกันจริงๆ
ไม่ได้เลิกกันเพราะคนอื่น...แต่อย่างใด
และ..ไม่ได้เลิกกันเพราะมีใครใหม่ด้วย...
...........................................................
มันคล้ายๆความรักมาถึงจุดอิ่มตัว..
เหมือนไม่รัก..แต่ก็รัก ..
อยู่ต่อก็ไม่ได้..จากไปก็ยังไม่ทันตั้งตัว
หรือจะรอแค่เวลาก็ไม่รู้.................

ถ้าทางออกอีกทาง คือ ต้องอยู่ห่างกัน...สักพัก
วัดใจเลยว่าความต้องการจริงๆคืออะไร

แล้วจุดดำที่มันค้างคาในใจล่ะจะแก้ยังไง
จะมีอะไรมาบอกได้ว่าความรู้สึกนี้จะไม่เกิดขึ้นอีก
ยากเหลือเกิน..รักแบบนี้..ยากที่จะดึงกลับมา
รักนะ..แต่เราต้องเลิกกัน
.......................................................................

ยอดไม้ไหว...