3.30น วันที่ 3กรกฎาคม 2551
เป็นอีกคืนที่ผมยังคงนอนดึกเสมอ
แต่คืนนี้ต่างจากคืนก่อนๆ
เมื่อสักครู่ผมได้เข้าไปในไฮ5เพื่อนคนนึงในลิสของผม
ได้อ่านบันทึกของเขา
มันทำให้ผมรู้สึกเหงาขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก
ในบันทึกนั้นได้กล่าวถึงความรักที่ผิดหวัง
ผมเป็นอีกคนที่มักจะผิดหวังเรื่องความรักมาตลอด
แต่ผมยังโชคดีที่มีคนที่รักผมคอยให้กำลังใจตลอดมา
ถึงแม้บางเวลาผมอาจจะทำตัวไม่ค่อยดีแต่พวกเค้าก็ไม่เคยทิ้งผม
ผมอยากฝากบอกทุกคนที่รักและหวังดีกับผมว่าผมขอบคุณมากๆผมไม่มีอะไรจะตอบแทนนอกจากคำขอบคุณ
วันนี้ผมรู้สึกดีที่อย่างน้อยผมจะไม่เคยสมหวังในความรัก
แต่ผมก็ยังไม่คนที่รักและห่วงใจกับผมคอยเป็นกำลังใจเสมอมา
จากนี้ไปผมจะรักตัวเองให้มากขึ้นจะไม่ทำให้คนที่รักผมทุกคนผิดหวัง ขอบคุณคนๆนึงที่ทำให้ผมรู้ว่าผมก็มีคุณค่าพอที่จะเป็นคนรักของคนอื่นได้
ถึงแม้ผมจะรู้สึกรักเขาแต่ผมก็คงไม่คิดที่จะไปคาดหวังอะไรหรอกเพราะความผิดหวังนั้นแหละคือ
สิ่งที่ผมกลัวที่สุดในชีวิต..