หากเรา หาเหตุผลให้กับตัวเอง ว่า . . .

ทำไม . . . เราถึงรักคนๆ นี้นัก

แล้วเหตุผลที่ได้ มีแค่เพียง . . . รักเพราะรัก

ฟังดูอาจเลื่อนลอย ไร้จุดหมายเกินไป

แต่สำหรับคนที่รักกัน . . . เหตุผลเพียงแค่นี้

ก็เพียงพอ ที่จะสานต่อความรัก . . . ให้อยู่ต่อไป

แต่กับคนที่เรารักเขา . . . แล้วเขาไม่รักเรา

ไม่เคยจะมองเห็น แม้แต่คุณค่า ในตัวเรา

ต่อให้เรา หยิบยื่นสิ่งดีๆ ให้เขาเพียงไหน

 
หรือให้เหตุผลมากมาย. . . ในคำว่า รักที่เรามีให้

เขาก็คง มองไม่เห็นมันเหมือนกัน

และกับคนประเภทนี้ . . .

ยิ่งเราเรียกร้องมาก แค่ไหน . . .

ก็จะยิ่งสร้างความเหนื่อยใจ . . . ให้กับเราเท่านั้น

ถ้าคุณ มีความสุขกับมัน . . . ก็ดีไป

แต่สุข . . . แล้วเหนื่อยใจ ก็น่าคิดเหมือนกัน

คนเรา . . . เหนื่อยแล้วก็ต้องพัก

ต้องหาทางออก ที่ทำให้เราดีขึ้น

กับเรื่องของความรัก ก็เช่นกัน

เมื่อเราต้องเหนื่อยล้าเพราะมัน คงต้องพักซะบ้าง

ลองหยุดวิ่งตามเขาซักครั้ง . . .

แล้วมาเดิน (แค่เดิน) ตามตัวเองดูสักหน

คุณอาจรู้สึกดีกว่า . . . การต้องวิ่งตามใครคนนั้น

อย่างน้อยๆ คุณจะพบว่า . . .

การเรียนรู้ที่จะรักตัวเองนั้น . . . ไม่ทำให้เราเหนื่อยใจเลย

ความจริงแล้ว . . . การรักตัวเอง ไม่ยากเลย

ถ้ายังไขว่คว้าหารัก แต่ยังไม่พบเจอคนที่รักเราจริง

ก็อย่าฝืนที่จะรัก . . . เดี๋ยวจะเสียใจทีหลัง

ถ้าเสียใจ ก็ขอให้คิดถึงตัวเองให้มากๆ

แล้วบางทีสิ่งดีๆ . . . ก็อาจรอเราอยู่ในวันข้างหน้า