คุณเชื่อในพรหมลิขิตมั้ย?
    ถ้าไม่..
    แล้วอะไรล่ะ

ที่ทำให้เรามาพบกับคนหลายคนที่ไม่เคยรู้จักมาก่อน
              
                ถ้าไม่แล้วอะไรล่ะ

                ที่ทำให้เราถูกชะตาจนเรียกคนๆนั้นว่า

                          ...."เพื่อน"....

...เพื่อน...
คนๆนึงที่ครั้งนึงก็เป็นได้แค่
คนแปลกหน้าคนหนึ่ง

    เวลา ผ่าน คนๆนั้นก็กลับกลาย
    มาเป็นคนที่เรา "ไว้ใจ"

...เพื่อน...
คนที่พร้อมอยู่กับเราเสมอๆ
ไม่ว่า สุข ทุกข์ เหงา เศร้า

                  ...เพื่อน...
                  คนที่พร้อมแชร์ความรู้สึกต่างๆ
                  โดยไม่เคยเอ่ยปากว่า
                  "ถ้าทำอย่างนั้นแล้วฉันจะได้อะไร"
                 
                  ...เพื่อน...
                  คนที่ไม่เคยสนใจว่าเราจะหน้าตาดี มีสกุล
                  ร่ำรวย ยากจน สูง ต่ำ ดำ ขาว หรือไม่

...เพื่อน...    คนที่ไม่เคยเสแสร้งแกล้งทำ
...แต่...       เพื่อนตายหายากเหลือเกิน

เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ว่าคนๆนี้
เพื่อนตายของเราหรือไม่

                  เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ว่าคนๆนี้
                  เป็นคนที่พร้อมจะเคียงข้างเราเสมอไปมั้ย
                  เรามองด้วยตาเปล่าไม่ได้ว่า
                  คนๆนี้จริงใจกับเราแค่ไหน

ทั้งหมดนี้เราใช้  "ตา"  มองไม่เห็น
                ...แต่...
           ทั้งหมดนี้เราใช้ "ใจ"มองเห็นได้

เมื่อบทความมาถึงตอนนี้ คุณล่ะ?

ใช้ตามองเพื่อน หรือ ใช้ใจมองเพื่อน

       เราบอกไม่ได้ว่าคนๆไหน ไม่ดี 

                    จนกว่า...

            จนกว่าเราจะมีโอกาส รู้จักกับคนๆนั้น แล้วใช้ ใจ ของเราสัมผัส

การคบใครสักคนเพียงกายก็ไร้ประโยชน์
แต่ การคบใครสักคน จำเป็นต้องคบกันด้วยใจ

    วันนี้... คุณใช้อะไร คบเพื่อนของคุณ
    อย่าบอกนะ ว่าคุณก็เป็นคนที่คบเพื่อน
    แค่ตา... เพราะถ้าเป็นอย่างนั้น
    คุณก็คงเป็นคนที่ไม่น่าคบคนหนึ่ง

....สำหรับคนที่ได้รับเมลล์ฉบับนี้
 
              คุณ.. โชคดีจัง ที่มีเพื่อนรักคุณ และคบคุณด้วยใจ
              อย่าลืม... ส่งเมลล์ฉบับนี้ ให้กับเพื่อนที่คุณ รักด้วยใจ
              ที่สำคัญ ส่งมันกลับไปให้เพื่อนคนที่ส่งมาให้คุณ....

              เพื่อบอกกับเค้าว่า

       "คุณดีใจที่มีเพื่อนอย่างเค้าเช่นกัน"

รักเพื่อนเสมอ
ไม่ว่าเพื่อนจะอยู่ที่ไหนมิตรภาพยังคงเดิม