ความรักที่แท้จริง..
มีเพียงจุดเริ่มต้น ไม่มีจุดสิ้นสุด
เพราะกาลเวลา อาจลวงตาให้ประทับใจของ"ใหม่"
แต่กาลเวลา ไม่สามารถพรากคุณค่าของ"เก่า"ไปได้
รักแท้..จึงไม่วิ่งตามหาของที่ไม่มีวันเก่า!!!
แต่เลือกที่จะ"หยุด"แล้วเติมเต็มกันและกัน..
รักแท้ไม่มีแพ้-ชนะ..
"ผู้ชนะ"มักลดทิฐิเพื่อเผชิญหน้ากับคำว่า"แพ้"เอง
การพลัดพราก จึงเป็นแค่เพียงการหล่นหาย
แค่ช่วงเวลาหนึ่งของความรัก แต่ไม่ใช่ทั้งหมด!!!
คำว่า"ศักดิ์ศรี"จึงไม่มีในโลกของคำว่า"เรา"
เสียงของความรักแท้..
อยู่ทุกๆที่ แม้แต่ในสายลมที่พัดผ่านเพียงแผ่วเบา
แค่ใบไม้ปลายก้านไกวตัวเองเพียงเล็กน้อย
เสียงของความรัก ก็จะดังก้องกังวาล
หน้าตาของรักแท้..
คือความมั่นคงยาวนาน ไม่หวั่นไหว
สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นและปลอดภัย
นานเท่าไหร่ก็ยังเป็นจุดศูนย์กลางของแววตา
มหัศจรรย์รักแท้..
สร้างพลัง"รักตัวเอง" เมื่อหนึ่งชีวิตให้คุณค่ากับอีกชีวิต
สร้างพลัง"ความดี" เพื่อตอบแทนบางสิ่งโดยไม่รู้ตัว
สร้างพลัง"กาย" เมื่อวางใจได้ก็หายเหนื่อย
ในความรักแท้..
คือสวรรค์ ที่คนหนึ่งคนสร้างไว้
ให้ความรักไปอยู่เพื่อรอคอยอีกคน
ที่ยังศรัทธา ว่ามีรักแท้อยู่จริง..
By LitA..
อยากได้เม้นจากคุณจัง
ทำไงดีนะ