แวะมาเยี่ยมเยียน

ตอนเริ่มรักกันใหม่ๆ
ไม่ว่าใครก็มีเรี่ยวแรงที่จะทำทุกอย่างเพื่อที่จะได้ความรักทั้งนั้น
เสียสละได้ ยอมได้ ทุ่มเทได้ ไม่มีอะไรที่ไม่ได้ นอกจาก

"หายใจแทน"
ซึ่งการที่เธอมีความรัก แล้วเป็นได้อย่างนี้ ก็ไม่ใช่ว่าไม่ดี
เพราะการทำสิ่งใดก็ตามเพื่อความรัก ด้วยหัวใจที่แท้จริง
สิ่งนั้นย่อมดีงาม และทำให้เกิดการเรียนรู้การรักคนอื่น
เพียงแต่ในขณะที่เธอเริ่มรักนั้น ก็ไม่อยากให้เธอลืมว่า...
ความรักไม่ใช่การวิ่ง 100 เมตร
ที่เธอจะวิ่งออกตัวจากจุดสตาร์ทอย่างรวดเร็ว
มีพลังเท่าไหร่ มีเรี่ยวแรงเท่าไหร่ ก็ใส่ไปเต็มที่
แต่...ความรักคือการวิ่งมาราธอน
ที่เธอต้องวิ่งอีกยาวนาน
หัวใจของความรักคือความสม่ำเสมอในการเอาใจใส่ ดูแลซึ่งกันและกัน
ไม่ใช่ทำทุกอย่างให้ดีแค่วันนี้วันเดียว
แต่ในทุกๆวันต่อจากนี้ เธอต้องทุ่มเทเพื่อความรักได้ รักจึงจะมีอยู่กับเธอ
ฉะนั้นเธอจะทำทุกอย่างรับร้อนไปหมดในระยะเริ่มต้น
มันก็เยงที่เธอจะเหนื่อยเร็ว หมดแรง และไปต่อไปไม่ไหว
ทั้งที่ยังวิ่งได้ไม่ถึงห้าสิบเมตรซะด้วยซ้ำ

"

ความรักที่แท้จริง" ถ้าเธอมั่นใจในความรู้สึกนี้มากพอกับใครสักคน
"ตัวจริงของกัน" ถ้าเธอมั่นใจคำนี้มากพอกับใครสักคน
ลองปล่อยให้ความรัก...วิ่งไปบนเส้นทางแบบช้า-ช้า
ค่อยๆทำความรู้จัก ค่อยๆเรียนรู้นิสัยใจคอของเขา
และเปิดโอกาสให้เขาเรียนรู้ชีวิตของเธอด้วย
ค่อยๆปรับในสิ่งที่แตกต่าง ค่อยๆวิ่งคู่กันไป
บางช่วง...ก็จับมือกันบ้าง
บางช่วง...ก็อาจปล่อยมือกันบ้าง...ด้วยความไว้ใจ
และในตอนที่เหนื่อยล้า ก็ช่วยกันประคับประคองด้วยการเป็นกำลังใจให้
แล้ววันหนึ่ง...คนสองคนจะวิ่งไปถึงเส้นชัยพร้อมกัน
โดยไม่ทิ้งให้อีกคนล้มอยู่ข้างหลังเพียงคนเดียว

ความรัก....ความฝัน....ความจริง
ความรักคือการเสียละ ความรักคือการให้.......คุณเคยคิดกันมั้ยว่า ความรักคือการเห็นแก่ตัว....
ทุกครั้งที่เรามีความรัก เรามักคิดจะฝันไปต่างๆ นานา ว่าความรักต้องเป็นแบบนั้น ต้องเป็นแบบนี้
การที่เรารักใครซักคน (และเค้าก็รักเราเช่นกัน เราก็อยากให้คนรักของเราทำอะไรๆ เพื่อเราบ้าง
เพื่อแสดงให้ถึงความรักที่เค้ามีต่อเรา เพื่อทำให้เรารู้สึกว่าความรักนั้นมีความมั่นคง เพื่อให้รู้สึกว่าเรารักกันจริงๆ
เพื่อ ฯลฯ (นี้คือความคิดของทุกคนที่มีคนรัก ผมเชื่อแบบนั้น)เมื่อวันนึงสิ่งที่คนที่เรารักไม่ได้เป็นอย่างที่เราคิด
เราก็มักจะรู้สึกผิดหวัง.... เสียใจ....บางครั้งความรักของเรามันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่เราฝันไว้......
บางทีการตั้งความหวังกับความรักนั่นแหละทำให้เราเจ็บปวดเองเมื่อวันนึงคุณรู้ว่า..ความรัก....มันไม่มีทางเป็นอย่างที่เราฝันไว้...
หรืออาจเป็นไปได้แต่ก็ไม่รู้ว่าเมื่อไหร่ คุณจะทำอย่างไร...ฉันมีคนรัก......แต่เพราะเหตุผลมากมายทำให้เรา
ไม่สามารถทำอะไรตามที่คนรักกันจะทำด้วยกันได้แต่วันนึงฉันก็รู้ว่าฉันไม่สามารถดำเนินชีวิตแบบคนที่รักกันเค้าทำกันได้
เช้ามาทำงานเจอหน้ากันวันๆ นึงเจอกัน...ตกเย็นจะไปกินข้าวกันยังทำไม่ได้เลย....วันหยุดก็ต้องลุ้นว่าเค้าจะว่างเจอกันมั้ย.....
ทุกนาทีที่ผ่านไปฉันมีแต่เค้า จะทำอะไรก็คิดถึงแต่เค้าฉันรักเค้ามาก.........ก็ไม่รู้ว่าทำไมทุกนาทีที่ผ่านไป
ฉันคิดถึงแต่เค้า..................จนบางครั้งไม่อยากจะทำอะไรเลย......เฝ้ารอโทรศัพท์บ้าง...รออีเมลล์ของเค้าบ้าง.....
การที่เราวาดฝันไว้ยิ่งเราคาดหวังกับมันเท่าไหร่ มันก็ยิ่งเจ็บเท่านั้นแต่วันนี้ฉันได้เรียนรู้กับสิ่งที่เกิดขึ้น....สิ่งที่มันเป็นอยู่......
เราต้องเรียนรู้อยู่กับความจริงที่เป็นอยู่......ในเมื่อความรักมันไม่ได้เป็นแบบฝัน เราต่างหากที่ต้องทำใจและยอมรับกับมัน....
มันอาจจะทำให้ราเจ็บน้อยลงบ้าง.....

Hey Kanjana, nice to meet you. Sorry it took so long for me to say hello, overwhelmed at work. ;)
Mike

very nice picture of you....

แวะมาเม้นนะ
ไม่เห็นมีใครมาทักทายเลยนะ
รูปนะอัพเดตบ้างนะ ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

Hi! Thank you for inviting me to be in your contact list na ka.