ฉันเอง..เคยผิดหวังเจ็บช้ำกับคำว่ารัก
ก่อนเคยถูกทำร้ายมา มันฝังในจิตใจ
ฉันกลัว..รอยบาดแผลในใจมันยังไม่หาย
ก็เลยปิดตัวเองไว้ ไม่คิดจะมีใคร

*อย่าเข้าใจฉันเป็นคนไม่มีหัวใจ
แต่ความจริงแล้ว ในใจมันอยากจะร่ำร้อง..ใครเลยจะรู้

**ฉันเหงาเดียวดายมานาน แทบทนไม่ไหว
ชีวิตลำพังโดดเดี่ยว ไม่มีใครช่างอ้างว้าง
ฉันหวังสักวันได้เจอใครคนนั้น
ที่ฉันจะเปิดหัวใจ และจะรักโดยไม่มีเงื่อนไข สุดท้าย...
ฉันก็ไม่เจอใครเลย

ข้ามปี..ความอ่อนแอ อ่อนไหวในใจเกินทน
จวบจนผ่านกาลเนิ่นนาน ชีวิตเหมือนไร้วิญญาณ
เหลือเพียง..ลมหายใจที่มีอยู่ไปวันๆ กับใจที่ยังเงียบเหงาเหี่ยวเฉาลงทุกที