เราใช้ชีวิตอยู่บนโลกใบนี้มานานเท่าไหร่?
20ปี...40ปี...หรือร่วมร้อย
ในระยะเวลาเหล่านั้น...คงมีสถานที่หลายแห่งที่เราผูกพัน
มีคนหลายคนที่เรารัก...และถูกรัก
บางครั้ง...สายใยที่ผูกโยงเราไว้กับผู้คน และสรรพสิ่งบนโลกใบนี้ก็ซับซ้อน และสวยงามเกินไป
จนทำให้เราลืมไปว่า...ทุกอย่างที่ปรากฏอยู่เบื้องหน้าเราในวันนี้ไม่ได้เป็นอะไรมากไปกว่าเรื่องชั่วคราว
แม้แต่ชีวิตของเราเอง -- วันหนึ่งมันก็ย่อมจะจากลาโลกนี้ไป
ผู้คนที่ตำแหน่งหน้าที่ทำให้เราผูกพันกัน...ถึงวันนั้นก็สิ้นสายใย
ผู้คนที่อิสลามทำให้เราผูกพันกันต่างหาก...คงอยู่
ทรัพย์สมบัติที่เรารับเข้ามา...ถึงวันนั้นก็ไร้ค่า
ทรัพย์สมบัติที่เราให้ออกไปต่างหาก...คงอยู่
ใบปริญญาที่เราขวนขวายมาประดับฝาบ้าน...ถึงวันนั้นก็มีค่าเพียงเศษกระดาษ
ความรู้ที่เราได้ใช้มันไปในหนทางของอัลลอฮฺต่างหาก...คงอยู่
มิตรภาพที่เรากลัวว่าจะสูญเสียไป...ถึงวันนั้นก็ไม่ยังประโยชน์
คำตักเตือนที่เรากล่าวออกไปโดยบริสุทธิ์ใจต่างหาก...คงอยู่
ค่ำคืนที่เราขดตัวหลับใหลอยู่ใต้ผ้าห่ม...ถึงวันนั้นก็ว่างเปล่า
ค่ำคืนที่เรายันสีข้างขึ้นมาเข้าเฝ้าอัลลอฮฺต่างหาก...คงอยู่
ความสวยงามที่เราเฝ้าดูแลรักษา...ถึงวันนั้นก็เน่าเปื่อย
ความดีงามต่างหาก...คงอยู่
ดุนยาที่เราเฝ้าลุ่มหลง...ถึงวันนั้นก็ดับสูญ
อาคิเราะฮฺต่างหาก...คงอยู่
...อาคิเราะฮฺต่างหากเป็นนิรันดร์...