: อยู่เงียบๆ แบบนี้ คุณลองฟังดูสิ คุณได้ยินเสียงอะไร
: เสียงนก .. เสียงลม .. แล้วก้อเสียงแมลง
: อื่ม ... แล้วคุณรู้สึกยังไง...
: รู้สึก...รู้สึกดี .. รู้สึกดีมาก ๆ เลย ล่ะ
: นี่แหละที่ผมอยากให้คุณรู้สึก.. คุณนี่นะ...เอาแต่พูดอยู่ได้ คุณก้อได้ยินแต่เสียงตัวเอง หัดฟังเสียงคนอื่นซะบ้าง
: ชั้น..ชั้นก้อเป็นของชั้นยังงี้มาตั้งแต่เกิดแหละ ชั้นถูกเลี้ยงมาแบบนี้นี่ ไม่มีใครซักคนมีเวลามาฟังเสียงของชั้น
เพราะงั้น ..ชั้นไม่เห็นมีความจำเป็นต้องฟังเสียงของใครเช่นกัน ..
: แล้วหากผมหยุดฟังเสียงของคุณล่ะ คุณจะยอมหยุดเดินเพื่อที่จะฟังเสียงของผมบ้างมั๊ย
: >/// <
: อ้าว .. ว่าไงล่ะ ?
: ... นายรู้มั๊ย ว่าการที่คนสองคนเดินไปด้วยกัน มันเป็นเรื่องยากแค่ไหน เงื่อนไขมันมีมากมายเชียวนะ..
หากคนนึงเดินเร็วเกินไป ... อีกคนก็จะเหนื่อย
หากคนนึงเดินช้าเกินไป ... อีกคนก็จะหงุดหงิด
เห็นมั๊ยล่ะ ว่ายากแค่ไหนที่จะหา คนสองคนมาเดินเคียงข้างกันได้ ..
นานแค่ไหนแล้วนะ .. ที่ชั้นตามหาใครซักคน ที่สามารถจะก้าวเดินไปพร้อมๆ กับชั้นได้
ทุกๆก้าวที่เดินเคียงข้าง เป็นทุกก้าวที่เต็มไปด้วยความสุข รอยยิ้ม เสียงหัวเราะ หรือ แม้มันจะเป็นก้าวที่เดินไปพร้อมน้ำตา
แต่อย่างน้อย เวลาหันมาข้างๆ ก็เจอใครซักคนนึง ที่เดินไปพร้อมๆ กับเรา ..
ชั้นอยากให้นายลองถามตัวเองก่อนว่า ..
นายพร้อมจะหยุด __ แล้วเริ่มต้นเดินไปข้างหน้า โดยที่มีอีกคนเดินไปพร้อมๆ กับนายแล้วเหรอ ?
: ".................."

ช่องว่าง ช่องนี้ ..
ขอให้ใครที่กำลัง สับสน ระหว่างคำว่า รัก หรือ หลง หรือ ใครสักคนที่กำลังสับสนระหว่างคำว่า รัก หรือ ผูกพัน
คุณลองเอาคำตอบจากใจของคุณ เติมลงไปในช่องว่างที่ ฉันเว้นให้เติม
หวังว่ามันจะช่วยตอบคำถามในหัวใจของคุณได้ เพื่อเลี่ยงความพลั้งพลาดของการกระทำ ที่จะทำให้หัวใจของใครอีกคนบอบช้ำ

ส่วนตัวฉัน ขอเดินทางต่อไป .. เพื่อตามหา ใครสักคน มาเติมช่องว่างช่องนี้ ..
หากคุณได้ใช้ประโยชน์จากช่องว่างในบทสนทนาของฉันแล้ว .. ช่วยอวยพรให้ฉันเดินทางไปพบ ใครสักคนที่จะทำให้บทสนทนานี้สมบูรณ์ด้วยล่ะ ^^