เอิ่มม ม !*



ไม่มีรัยทัมรุย "

ดี..ฝ้าย
..hi5..เขาเป็นเหมือนเดิมแล้วนะ
....ดีใจจังเลย...

หวาดดี..ฝ้าย..

ทักทาย

จ้าๆๆๆๆ
ไม่ต้องน้อยใจ
มาเม้นให้แล้ว
จามาเม้นให้ตั้งนานแร้วแหละ
แต่ด้วยความ..ขี้เกียจ
ก้อเรยพึ่งมาเม้นให้
โทษทีจ้า
สกินสวยดีน่ะน่ารักเกินเจ้าของ
5555+
ไปหล่ะ
บาย

หายป๋าคุณสิ..555+...
.บาย..พรุ่งนี้เจอกันที่โรงเรียน..ict..

หวัดดี แวะมาเม้นให้นะ

yo yo ไปเม้นให้ด้วย

..hi5..เขาเป็นอะไรไม่รู้ฝ้าย
แย่จังเลย

ดีดีเม้นๆให้
แต่ว่าใครอะเม้นกลับด้วย

วันนั้นฉันอ้างว้าง
วันนั้นฉันเดินอยู่ท่ามกลางฝน
วันนั้กดดันสุดฝืนทน
ในวันนั้นฉัน......แสบก้นเพราะเป็นริดสีดวง

มาม้น

เอ้าทานเข้าไป ใยกัวอ้วน
ถึงจะอ้วนยังไง ก้อตัวฉัน
ฉันมั่นใจของฉันก้อแล้วกัน
ถึงจะอ้วนแต่หน้ารักใครก้อมอง

รักคนมอง
จองคนอ่าน
คนน่าด้าน
อ่านอยู่ได้
( ด้านไหน ๆ ก้น่ารักไปหมด )

จุดยืนของเราทุกคนอยู่ที่ไหน
คือหัวใจคืออะไรที่ต้องหา
ยิ่งห่างไกลเหมือนว่ามันยิ่งใกล้ตา
ลองมองขาตัวเองดูนะคุณ
(จุดยืนของเราทุกคน..คือ..ส้นตีน)..555+..

ด้วยรักและห่วงใย… (เรื่องน่ากลัว กรุณาอย่าอ่านก่อนนอน)

เรื่องของวิญญาณ หรือสิ่งเหนือธรรมชาติ เป็นเรื่องที่แม้ว่าจะพยายามพิสูจน์ หรือหาเหตุผลอย่างไรก็ไม่สามารถหาคำตอบได้ ถ้าไม่ได้พบเจอด้วยตัวเอง ก็คงจะไม่เข้าใจ และไม่มีวันได้เข้าใจถึงความรู้สึกของผู้ที่เคยได้ประสพมา ความรักและความผูกพันธ์ข้ามภพข้ามชาติ เป็นความลึกซึ้งที่ยากเกินกว่าจะเข้าใจจริงๆ…

ลองฟังเรื่องของผม ดูก่อนที่คุณจะตัดสินใจเชื่อ…

นานมาแล้ว… หลังจากคุณปู่เสียไปได้ไม่นาน โลกใบใสของคุณย่าก็เจือสีจางลงอย่างเห็นได้ชัด คุณพ่อคุณแม่พาเราไปเยี่ยมคุณย่าบ่อยขึ้น ด้วยความเป็นห่วง กลัวว่าท่านจะเหงา เศร้า แม้ว่าคุณย่าจะดูเป็นคนอารมณ์ดี แต่ความสูญเสียครั้งใหญ่นี้ ก็ทำให้ท่านดูอ่อนแอลงเรื่อยๆ อย่างไรก็ตาม ภายในแววตาเศร้าๆคู่นั้น ผมก็ยังคงเห็นความซุกซนเล็กๆซ่อนอยู่ตลอดเวลา…

ไม่ถึงปี… คุณย่าก็จากพวกเราไปอย่างสงบ…

ทุกครั้งที่ครอบครัวของเราเดินทางมาทำบุญให้คุณปู่คุณย่าที่ต่างจังหวัด พวกเรายังคงเข้าพักที่เรือนไม้หลังใหญ่ของท่านเหมือนเดิม ภาพของคุณย่าใจดียังคงอยู่ในความทรงจำของผมตลอดมา ผมยังจำได้ในวันเกิดของผม ที่คุณย่าอุตส่าห์เย็บปลอกหมอนข้างเป็นรูปมิ๊กกี้เมาส์ ตัวการ์ตูนตัวโปรด ให้ผมไว้นอนกอด… ทุกครั้งที่ผมร้องไห้งอแง ท่านจะพาผมมานอนที่ตัก หาหมอนรูปมิ๊กกี้มาให้กอด คอยปลอบ จนผมหลับไป… ส่วนพี่สาวของผมเธอไม่ชอบมิ๊กกี้เอาซะเลย…

เธอเกลียดกลัวหนูทุกประเภท…

……………………………………………..
……………………………………………..

งานทำบุญร้อยวันผ่านไปอย่างเรียบร้อย ตกค่ำผู้คนที่นี้ก็เข้านอนกันเร็วตามปกติ ผมกับพี่สาวดื้อขอเล่นอยู่จนดึก สมัยนั้นไม่มีทีวีหรอกครับ พอง่วงจนได้ที่ก็ขึ้นนอนในห้องที่จัดไว้ข้างๆห้องของคุณย่าเหมือนเดิม นอนกลิ้งเล่นบนเตียงตามประสาเด็กๆได้สักพัก เราสองคนก็เริ่มง่วง พอหลับตาลงผมก็ได้ยินเสียงดังกุกกักที่ห้องข้างๆ ทั้งๆที่คุณพ่อบอกว่าห้องนั้นไม่มีใครอยู่แล้ว เสียงนั้นเงียบหายไปทุกครั้งที่ผมลืมตาขึ้นในความมืด…

เสียงเหมือนมีคนเดินสืบเท้าไปมาอยู่เบาๆ…

ความสงสัยและความกลัวเริ่มก่อตัวขึ้น เวลาผ่านไป… ผมเริ่มรู้สึกเหมือนว่ามีใครอีกคนอยู่ในห้อง พยายามเพ่งมองไปรอบๆ ในความมืดนั้น ผมก็พบกับเงาร่างจางๆของใครคนนึง ยืนสงบนิ่งอยู่ที่หน้าประตู… แทบไม่เชื่อสายตาตัวเอง ผมสะกิดพี่สาวให้ตื่นขึ้นดู เธอพยักหน้าหงึกๆ รั้งผ้าห่มแน่น เหมือนจะบอกผมว่าเธอก็เห็นเหมือนกับที่ผมเห็น ผมนอนนิ่งอยู่เหมือนถูกสะกด ตัวของพี่สาวของผมเริ่มเย็นขึ้นจนผมรู้สึกได้…

คุณพระช่วย…ภาพลางๆของร่างๆนั้น เริ่มขยับเข้ามา… !!!

ท่ามกลางความเงียบสงัด เสียงสืบเท้าเบาๆ ดังเข้ามาเรื่อยๆ ภาพของคุณย่าเริ่มปรากฏขึ้นในชุดแพรสีอ่อนที่ท่านชอบ ชุดที่ท่านใส่ในวันที่ท่านจากพวกเราไป เมื่อร่างนั้นเคลื่อนเข้ามาใกล้ ผมพยายามมองไปที่พื้นเรือนไม้หลังเก่า แม้ว่าจะมองเห็นได้ไม่ชัดเจน แต่ที่ปลายชุดผ้าแพรสีอ่อนนั้นไม่มีเท้าก้าวเดินอยู่!!! ร่างนั้นลอยอยู่เหนือพื้นจริงๆ เคลื่อนเข้ามาหาเราอย่างช้าๆ…หัวใจของผมกับพี่สาวเต้นระรัวด้วยความหวาดกลัว ขนที่แขนลุกขึ้นตั้งชัน อากาศในห้องเย็นวูบลงอย่างรวดเร็ว…

วิญญาณของคุณย่า…!!!

คอของผมแห้งผาก มือกำแน่นอยู่กับผ้าห่มที่ชุ่มไปด้วยเหงื่อ ไม่ว่าจะพยายามอย่างไร ก็ไม่สามารถหลับตาลงได้เหมือนที่คิด ผมเลื่อนสายตาขึ้นมาเรื่อยๆ จนมองเห็นแขน และมือที่เหิ่ยวแห้งตามกาลเวลาของท่าน ที่สำคัญ เราเริ่มเห็นแหวน และกำไรข้อมือที่ท่านใส่ติดตัวเป็นประจำ…

คุณย่า… จริงๆ…!!!

ร่างของท่านลอยเคลื่อนเข้ามาจนมาหยุดอยู่ที่ปลายเตียง ทุกสิ่งทุกอย่างเหมือนจะหยุดนิ่งไปชั่วขณะ ผมนึกในใจว่า ถ้าท่านรักผมขออย่าทำแบบนี้เลย อย่าทำให้ผมต้องหวาดกลัวขนาดนี้เลย ผมพยามกวาดสายตาไปยังร่างนั้นอย่างช้าๆ แม้ว่าจะมองไม่เห็นใบหน้าของท่านชัดเจนนัก แต่ก็พอมองเห็นเงาตะคุ่มๆบนศรีษะของท่าน ดูเหมือนเป็นมวยผมสีดำสนิท เหมือนมีอยู่สองข้าง ที่ดูจะขยายใหญ่ขึ้นเรื่อยๆอย่างน่าตกใจ แสงรำไรจากหน้าต่าง สลับกับเงาของกิ่งไม้ ที่ไหวเอนไปตามแรงลม ความกลัวเพิ่มมากขึ้นจนจับขั้วหัวใจ…


ในที่สุด ผมก็ได้เห็นใบหน้าของท่านในความมืดอย่างเต็มตา…!!!

……………………………………………..
……………………………………………..

มิ๊กกี้เมาส์ครับ… !!!

……………………………………………..
……………………………………………..

ท่านคงจะห่วงว่าผมจะกลัว เลยแปลงศรีษะเป็นมิ๊กกี้เมาส์ครับ…
หู กลมป๊อก หน้ายิ้มแป้น ปากแดงแจ๋… หน้าตาน่ารักเป็นที่สุด
ส่วนพี่สาวของผมหน่ะเหรอครับ ฉี่ราดเป็นลมไปซะก่อนแล้วครับ…
เธอกลัวหนูครับ… ว้า…

5แสน ฉันคิดถึง
5 หมื่น ฉันห่วงใย
5 พัน ฉันจริงใจ
555 ฉันโกหก


เคล็ดลับหน้าใส
ล้างหน้าด้วยน้ำมะพร้าว
ปะแป้งให้ขาว
แล้วนอน อมตังค์


รักมากรู้ไหม
รักใครคนหนึ่ง
รักคนที่ซึ่ง
มองยังไงก็ไม่ใช่เธอ


ต้นหญ้าปลิวไหล
สายลมลู่ใบหญ้า
เราเดินคู่กันมา
เธอเล็มหญ้า ฉันสีซอ....ดูเข้าก๊านเข้ากัน

ถ้าความรักสามารถเขียนด้วยปากกา
คงขีดวาดไอ้ความรักอย่างนึกฝัน


แถมขีดฆ่าคนชั่วร้ายที่สุดชัง
ขีดทุกวันคงสุดมันส์บรรเทิงใจ


ได้ขีดฆ่าไล่ความรักอันโหดร้าย
ขับลำร่ายสิ่งชั่วร้ายออกจากฝัน


อยากจะขีดขีดให้หมดคนน่าชัง
ยกเว้นฉันคนน่ารักขับบทกลอน 555+

คนพิมพ์น่ารัก

คนอ่านหน้าลิง

ตลกจริงๆ

ลิงอ่นหนังสือ