ช่วงนี้สนจัยแต่...ไอ้สิ่งที่ม่ายดี..รุทั้งรุว่าม่ายดียังจา..สนจัยอยู่อีกกุ...อิอิอิ..

เพลงโปรดอะนะ...กก็มีหลายเพลงอยู่แหละนะ....เช่นเพลงนี้....เปนต้น.. พระจันทร์สีน้ำเงิน -

*....เรื่องจริงผ่านจอ เด็กแว๊น....*

*...วงศ์เมือง นันทขว้าง..(..น้ำพุ..)...*

น้ำพุเกิดเมื่อวันที่ ๑๓ มีนาคม พ.ศ.๒๔๙๙ นั้นเป็นชื่อที่เรียกกันเล่นๆในครอบครัว และเลยเรียกติดปากมาจนกระทั่งน้ำพุโตเป็นหนุ่ม

พ่อกับแม่สุวรรณี สุคนธา ของ "น้ำพุ" เลิกลากัน เพราะพ่อไปมีผู้หญิงคนใหม่ และพ่อทำลายของน้ำพุและแม่เข้าปกป้องน้ำพุ น้ำพุจึงมีความรู้สึกสว่าตนเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้ครอบครัวต้องแตกแยก

แม่พาน้ำพุและลูกสาวทั้งหมดไปอาศัยบ้านเพื่อน แม่เป็นอาจารย์สอนหนังสือที่มหาวิทยาลัย และยังมีงานเขียนอีกด้วยเพื่อหารายได้เลี้ยงลูก ๆ ระหว่างที่แม่ น้ำพุ และพี่ ๆ น้อง ๆ อาศัยบ้านเพื่อนแม่ ก็มี "น้าแพ็ท" เพื่อนรุ่นน้องของแม่มาเยี่ยมและคอยอยู่เป็นเพื่อนพวกเขาเสมอ ๆ น้ำพุรู้สึกว่าแม่สนิทสนมกับน้าแพ็ทมากเป็นพิเศษ

ต่อมาแม่ก็พาลูก ๆ ไปฝากยายที่พิษณุโลก ส่วนแม่ก็ย้ายออกมาอยู่ห้องเช่า ต่อมาแม่ก็มารับน้ำพุมาอยู่ด้วย เพราะแม่ฝากความหวังไว้ที่น้ำพุลูกชายคนเดียวว่าอนาคตอยากให้น้ำพุเป็นหมอ จึงอยากให้น้ำพุได้เรียนโรงเรียนดี ๆ ที่กรุงเทพฯ น้ำพุดีใจมากที่จะได้กลับมาอยู่กับแม่อีกครั้ง

แต่น้ำพุมาอยู่ได้ไม่นาน จู่ ๆ แม่ก็ทิ้งงานสอนตามน้ำแพ็ทไปต่างประเทศ จนถูกไล่ออกจากมหาวิทยาลัย น้ำพุรู้สึกว่าตนเองถูกแม่ทอดทิ้ง และน้าแพ็ทก็มาแย่งความรักจากแม่ไปหมด จึงหันไปคบเพื่อนที่พากันริกินเหล้า สูบบุหรี่เพื่อเป็นการประชด

หลังจากที่แม่กลับมา งานของแม่ก็เหลือเพียงงานเขียนอย่างเดียวเท่านั้น จนแม่ต้องเร่งทำงานหนักขึ้นเพื่อให้รายได้เพียงพอที่จะมาเจือจุนครอบครัว และแม่ก็ตั้งใจจะหาบ้านเช่าเพื่อรับลูกสาวที่ฝากยายไว้มาอยู่ด้วยกัน แม่ทำงานหนักจนไม่มีเวลาสนใจน้ำพุนัก

เมื่อแม่รับพี่ ๆ และน้อง ๆ มาอยู่ด้วย แทนที่ครอบครัวจะอบอุ่นเช่นเดิม แต่น้ำพุกลับรู้สึกว่าตัวเองแปลกแยก เพราะความที่เป็นผู้ชายคนเดียวในบ้าน แต่นั่นก็ยังไม่พอ น้ำพุรู้สึกแย่ยิ่งขึ้นเมื่อน้าแพ็ทย้ายเข้ามาอยู่ในบ้านด้วย

"อ๊อด" และ "เบิ้ม" เพื่อนสนิทพาน้ำพุได้รู้จักกับ "ม้ง" เพราะทั้งหมดสนใจเรื่องดนตรีเหมือน ๆ กัน แต่แม่กลับไม่สนับสนุน เพราะเกรงว่าน้ำพุจะสนใจดนตรีจนไม่สนใจการเรียน อย่างที่ตนวาดอนาคตการเป็นหมอของน้ำพุ ยิ่งทำให้น้ำพุห่างเหินกับแม่ยิ่งขึ้น

แล้วน้ำพุก็ได้รู้จักกับ "กิ๊ก" ทั้งคู่ถูกใจกันจนถึงขั้นที่น้ำพุแอบพากิ๊กมาค้างที่บ้านบ่อย ๆ น้ำพุและเพื่อน ๆ เริ่มทดลองสูบกัญชา จนวันหนึ่งทั้งหมดถูกตำรวจจับ แม่ไปประกันตัวน้ำพุออกมา หลังจากนั้นแม่ก็คุมเข้มน้ำพุยิ่งขึ้น จนวันหนึ่งแม่ก็จับได้ที่น้ำพุพากิ๊กมาค้างที่บ้าน แม่ไล่กิ๊กออกจากบ้านและห้ามไม่ให้น้ำพุพากิ๊กมาที่บ้านอีก

ต่อมา กิ๊กก็ถูกไล่ออกจากบ้าน จึงมาชวนน้ำพุให้หนีไปใช้ชีวิตด้วยกัน ระหว่างทาง ทั้งคู่ก็ไปพบ "ใหม่" เพื่อนอีกคนหนึ่งที่ติดยางอมแงม ใหม่ขอร้องให้น้ำพุกับกิ๊กกลับบ้าน น้ำพุพากิ๊กกลับด้วยกัน และขอร้องให้แม่รับกิ๊กเข้ามาอยู่ในบ้านด้วยกัน แม่จำยอมเพราะกลัวน้ำพุจะเตลิดไปอีก

น้ำพุยังคงคบกับเพื่อนกลุ่มเดิม ๆ และยังพากันไปเล่นยาอยู่ จึงโดนตำรวจจับอีกครั้ง ครั้งนี้น้ำพุถูกส่งไปอยู่บ้านเมตตา ส่วนกิ๊กถูกส่งไปอยู่บ้านปรานี แม่วิ่งเต้นหาทางช่วยจนรับน้ำพุออกมาได้ แม่ตัดสินใจส่งน้ำพุไปอยู่กับย่าที่เชียงใหม่เพื่อกันน้ำพุออกจากเพื่อนๆ

น้ำพุขอแม่เรียนต่อด้านศิลปะ แม่ไม่เห็นด้วยและผิดหวังที่น้ำพุไม่เป็นอย่างที่ตนคาดหวังไว้ แต่แพ็ทก็ช่วยเกลี้ยกล่อมจนแม่ยอมใจอ่อน น้ำพุสอบเข้าได้เรียนศิลปะตามที่ตั้งใจ เขากลับมาอยู่กรุงเทพฯ กับแม่อีก และได้เพื่อนใหม่คือ "จุก" และมีแฟนใหม่อย่าง "ปอแก้ว" น้ำพุยังคงติดยาอยู่และทำให้จุกร่วมเสพย์ยาไปด้วย แม่เห็นน้ำพุผ่านผอมลงจนผิดตาจึงพาไปหาหมอ หมอบอกว่าน้ำพุเป็นโรคตับ ต้องรักษาตัวในโรงพยาบา ทำให้น้ำพุต้องเสียเวลาเรียนไปหนึ่งปีเต็ม ๆ

แม่และแพ็ทก็ร่วมหุ้นกันทำนิตยสาร แม่จึงไม่มีเวลาสนใจลูก ๆ มากนัก น้ำพุเริ่มเสพย์ยามากขึ้น จนทนไม่ไหว จึงยอมสารภาพกับแม่และขอไปเลิกยาที่ถ้ำกระบอก เมื่อรักษาตัวจนหาย น้ำพุก็กลับมาเรียนอีกครั้ง ปอแก้วก็ไปมีแฟนใหม่แล้ว แถมน้ำพุยังไปมีปัญหากับนักเรียนโรงเรียนอื่นอีก น้ำพุยืนยันว่าเขาไม่ผิด แต่เพราะประวัติที่เคยติดยาทำให้บรรดาอาจารย์ไม่เชื่อที่น้ำพุพูด

น้ำพุหมดกำลังใจ กลับบ้านไปก็ไม่มีใครสนใจ น้ำพุไม่รู้จะพึ่งใคร จึงหันไปเสพย์ยาอีกครั้ง และนั่นเป็นครั้งสุดท้ายของน้ำพุ การจากไปของน้ำพุสร้างความเสียใจให้แก่ทุกคนในครอบครัว โดยเฉพาะแม่ที่โทษว่าเป็นความผิดของตนเองที่เลี้ยงดูน้ำพุไม่ดีพอ จึงได้เขียนเรื่องของน้ำพุไว้เพื่อเป็นอุทธาหรณ์สำหรับครอบครัว

"น้ำพุ" วงศ์เมือง นันทขว้าง เสียชีวิตเมื่ออายุ 18 ปี 2 เดือน 15 วัน
ชะตา 13 มีนาคม 2499 มรณะ 18 พฤษภาคม 2517



........................................

*..พฤติกรรมของวัยรุ่น..*

เรื่องพฤติกรรมของวัยรุ่นนี้เป็นเรื่องที่ชี้ให้เห็นว่า วัยรุ่นเป็นวัยที่เป็นหัวเลี้ยวหัวต่อระหว่างเด็กและผู้ใหญ่ ซึ่งเป็นวัยที่สับสนนั้น จะต้องปฏิบัติอย่างไรจึงจะเหมาะสมกับวัย และยังได้ชี้ให้เห็นถึงว่าการเดินทางผิดของวัยรุ่นนั้นเป็นอย่างไร ผู้เขียนเขียนโดยมีตัวละครสองคนเป็นตัวเอกของเรื่อง เพื่อจะได้เป็นการเปรียบเทียบระหว่างสองคน ซึ่งผู้เขียนได้เขียนให้มีอุปนิสัยใจคอแตกต่างกันในทางตรงกันข้าม อันที่จริงก็เห็นจะเป็นเรื่องที่เขียนกันอยู่อย่างธรรมดาทั่วๆ ไปนั่นแหละครับ แต่ในเมื่อท่านก็ได้อ่านคำนำนี้แล้ว ก็ถือว่าท่านได้ถลำตัวเข้ามาแล้ว ไหนๆ ก็อ่านกันต่อไปเถอะครับ ผมเชื่อว่าเรื่องนี้คงไม่เป็นพิษเป็นภัยแก่ใคร และน่าจะมีประโยชน์แก่ท่านผู้อ่านได้ไม่มากก็น้อย
วงศ์เมือง นันทขว้าง

*.....*..อังคารเขียนให้น้ำพุ..*......*

.....หนาวปรโลกหลั่งไหม้.....รมณีย์.....
...หนาวแก่ชีวีมี.....ตราบม้วย.....
...ชลเนตรเช่นวารี.....ไหลหลั่ง.....
...หวังสั่งน้ำพุด้วย.....สิ่งแล้งแสลงขวัญ.....

.....มือน้อยอสุภซากให้.....มารดา.....
...ไหลหลั่งสุคนธารา.....รดนั้น.....
...รูปอยู่คู่แววตา.....ของแม่.....
...หมายหลั่งชลเนตรซั้น.....รดซ้ำไปเสมอ.....

.....ละเมอถึงอสุภซากเศร้า.....ตราสัง.....
...เสียงเร่งตะปูโลงภวังค์.....เปล่าว้าง.....
...หนาวปรโลกมายัง..... อกแม่.....
...เจ็บสั่นสายใจคว้าง.....อยู่เคว้งขวัญหาย.....

.....สายวิปโยคท่วมท้น.....หฤทัย.....
...วิเวกมิ่งสั่นไหว.....ไป่สิ้น......
...น้ำพุอยู่พุใน.....ชลเนตร แม่นา.....
...ไหลบ่าตกอกดิ้น.....ดิ่งม้วยเจ็บเสมอ.....

......เออชีวีนี่น้อย......วาสนา......
...เอื้อมแต่เงาลวงมา.....ว่าแท้.....
...พยับแดดผ่าวเผาตา.....ตายเปล่า..พุเอย...
...หยดหนึ่งน้ำไฉนแก้.....แก่แล้งขวัญสลาย.....