::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::

โอ่..โอ นกน้อย ๆ เจ้าจะบินวันนี้หรือ
เกรงจะไปไม่พ้นมือ ของคนบาป
หัวใจหยาบ ใจหิน
โอ่..โอ นกน้อย ๆ กระพือปีกลองจะเหินบิน
ไม่กลัวจะตกลงมาคลุกดิน
หรือไรเจ้า หรือรังเก่ามันไม่ดี

เกิดมาเป็นนกก็ต้องบิน
เพื่อการหากินและศักดิ์ศรี
อ่อนวัยจำเป็นจะต้องมี นกใหญ่คอยสอน
เจ้ายังเด็กนักถ้าหักโหม
ท่ามกลางฝนลมจะเปียกปอน
อยู่รังฟังคำอย่าแง่งอน โตก่อนจึงค่อยบิน

เด็กเอย นิ้วน้อย ๆ ยามจะกินยังต้องดู
ยามจะนอน ยังอุ้มชู
แล้วใครเล่า ทิ้งตัวเจ้าเอาไว้
เด็กเอย เท้าน้อย ๆ
จะยืนจะเดินเคียงข้างใคร
จะเดินได้ถูกทาง หรือหลงไป
ละเลยล่วง หาคนห่วงยังไม่มี

เกิดมาเป็นคนไม่ใช่หิน
ต้องนอนต้องกินไม่อาจหนี
อ่อนวัยจำเป็นจะต้องมี คนใหญ่คอยสอน
เจ้ายังเด็กนัก ถ้าหักโหม
ท่ามกลางฝนลม จะเปียกปอน
ผิดอยู่ที่ใครตัดรอน วันก่อนเป็นลูกใคร

โอ่..โอ นกน้อย ๆ กระพือปีกลองจะเหินบิน
ไม่กลัวจะตกลงมาคลุกดิน
หรือไรเจ้า หรือรังเก่ามันไม่ดี
หรือไรเจ้า หรือรังเก่ามันไม่ดี

::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::::