พระพายุพัดเอื่อยอ้อนตอนค่อนดึก
จิตระทึกหวาดหวั่นใจสั่นหวิว
สุดวาบหวามหวั่นไหวใจจะปลิว
ละลิบลิ่วลอยล่องยามมองจันทร์

     เห็นเมฆน้อยลอยล่องยามมองฟ้า
เมื่อจันทราผ่องนวลชวนพาฝัน
โอ้ รักเอ๋ย เจ้าอยู่ที่ไหนกัน
ปล่อยให้ฉันโศกเศร้าเหงาเดียวดาย

     ลืมแล้วหรือรักเราครั้งเก่าก่อน
เคยออดอ้อนคลอเคล้ายามเช้าสาย
อุ่นไอรักอิงแอบแนบใจกาย
จิตผ่อนคลายสุขสันต์ทุกวันคืน

     แต่คืนนี้แสนเศร้าสุดเหงาจิต
ฟ้ามืดมิดหมองหม่นก็ทนฝืน
เฝ้าคอยรักลาลับจะกลับคืน
ใจสะอื้นเฝ้ารออย่างท้อใจ...

       ประพันธ์โดย....ศุลีพร จันทร์เพ็ญ